Pages

14 Aralık 2011 Çarşamba

Hem blog hem nurturia arkadaşlarımız

Bu post Evrim Arda ile ilgili değil.Bu defa kendim için yazıyorum.
Yüzyüze görüşmesekte -sanal kelimesini kullanmayı sevmiyorum ama onun yerinde geçecek bir kelimede yok maalesef (gerçek olmayan desem değil)- internet ortamında aynı dili paylaştığımız , sevinçlerine üzüntülerine ortak olduğumuz sevgileri yürekleri gerçek olan arkadaşlarım var.Hem nurturia hemde blog dünyasından. Nurturia.com bir anne bebek platformu. Katılmayan anneler bişey kaybetmezler ama katılmış olan anneler çok şey kazanıyorlar.Samimi dostluklar ,faydalı tavsiyeler ,birbirine destek olan sıkı dostlar ,güzel bir sohbet ortamı ve daha aklıma gelmeyen neler neler var. Buradan www.nurturia.com.tr un gizemli dünyasına giriş yapabilirsiniz.
Gelelim bu postu yazmama sebep  arkadaşlarıma.

Tarçınlı kurabiyemiz Almina nın annesi Deniz  burada  Sevgili Deniz in kızı ile olan ilişkisine bayılıyorum. Kızı ile yaptıklarına ayrıca bayılıyorum.Onların yaptıklarından kopya çekip uygulamayı da çok seviyorum.

Utkunun annesi Mutlu annemiz Lütfiye (5 kere en annedir kendisi ) burada  Sevgili Lütfiye nin oğluna olan aşkını kelimelere dökme şekline bayılıyorum.

Sosyal kelebeğimiz Poyraz ın Annesi Nihal burada Sevgili Nihal in oğlu için bu kadar çabalamasına onun sadece karnını değil ruhunuda beslemeye çalışmasına bayılıyorum.

Benim sürekli girip tekrar tekrar okuduğum bloglardır bu arkadaşlarımın blogları .
Buradan teşekkür etmek istiyorum kendilerine. Benide ayrıca yazmaya heveslendirdikleri için.Halihazırda sürekli uğraştığım 2 websitesi varken nasıl olur nasıl yaparım birde blog derken onların hayata bakışları beni yazmaya heveslendirdi işte. Biliyorum belki bir süre sonra vakit bulamayacağım burayı ihmal edeceğim ama gün gelip döndüğümde bana ait olan içimi dökebileceğim doya doya evladımı anlatabileceğim bir kuytu köşenin olduğunu bilmek bile bana yetecek.

1 yorum:

  1. canım ne güzel dökmüşün içini öyle bayıldım :)bu aralar pek bloğa uğrayamaz olmuştum yoğunluktan yada tembellikten hangisini istersen.yazını okuyunca hevesim geldi yeniden...bende ilk başlarken nasıl yaparım nasıl yazarım bu kadar çocuğun işleriyle uğraşırken vakit ayırabilirmiyim diyodum.sonra baktım ki hakkaten içimi döküp oğlumun gelişim evrelerini resimlerle yazıp paylaştıkça hoşuma gitmeye başladı.en güzel yanıda tekrar geriye dönüp baktıkça anıların taptaze canlanması :))
    o yüzden aynen devam canım
    sevgiyle kal

    YanıtlaSil

Değerli yorumlarınızı bekliyoruz :))